Dzisiejszy dzień był taki jak zwykle, czyli dziwny. Przyszłam do domu do Ifusa i bliźniąt. Ifus zauważywszy, że jestem trochę smutna zapytał:
- Coś się stało, Bella
- Nie, nic takiego - odpowiedziałam z radością na twarzy
- Widzę, że już wszystko dobrze - uśmiechnął się
- Pomyślałam, że może byśmy wyszli z dziećmi na podwórko, co? - Zapytałam
- Świetny pomysł - odpowiedział
I faktyczne to był trafny pomysł. Chodziliśmy po łąkach i biegaliśmy, całą rodziną. Bardzo lubiłam to robić, tym bardziej, że mamy już pełną rodzinę. Ja, Ifus i dzieci, no całkiem fajna rodzinka. Czekałam tylko na... na.... hmm.... Ciekawe na co samica alfa może czekać, mając partnera, dzieci i stanowisko.... eee... O, więcej wilków w watasze! Wtedy nie wiedziałam, że to się wkrótce spełni.
Wróciliśmy do domu. Poszliśmy spać. Podobnie minęły następne dwa dni nic ciekawego, po za tym, że do watahy doszło więcej wilków, ale dalej miałam dziwne przeczucie, że hmmm... już się tak kiedyś czułam, ja... jjj..a..JA JESTEM W CIĄŻY! Domyśliłam się tego dopiero teraz... Postanowiłam powiedzieć o tym Ifusowi, przecież jak on tego nie będzie wiedział to kto?
- Witaj Ifus - przywitałam się z nim
- O, witaj kotku - odwzajemnił przywitanie
- Muszę Ci coś powiedzieć - wzięłam się na odwagę
- Mów kotku - powiedział odważnie
- No... bo... ja, bo my, bo..... - jąkałam się - bo.... JESTEM W CIĄŻY! - wydusiłam nareszcie
- Naprawdę?! - Ucieszył się Ifus i objął mnie
- Tak - potwierdziłam
- Kiedy masz termin? - zapytał
- yy....yyhhmm.. a już wiem, 22 stycznia - odpowiedziałam
- Super, kocham Cię - powiedział
- Ja ciebie też - odwzajemniłam uczucie
Bella
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz